Spiegeltje Spiegeltje aan de wand…

…Wie is de mooiste van het land?

 

Het blijft bijzonder om te zien hoe mensen worstelen met De Spiegel. Iedere keer dat ik een trainingsruimte in kom met een spiegel onder mijn arm krijg ik reacties. En dan bedoel ik niet de joviale “hoe zit mijn haar?”, “mag ik even kijken?” of “Top! Kan ik mijn make-up checken”. Het meest gebruikte woord bij het zien van mijn favoriete hulpmiddel bij trainingen is “NÉÉÉÉÉÉ”. Wat is dat toch?!

Ik ken werkelijk niemand die geen spiegel in zijn huis heeft. De een wat prominenter aanwezig dan de ander, en toch NIEMAND zonder spiegel. Ik neem aan dat men deze accessoire dan ook gebruikt. Met andere woorden: er in kijkt. Gewoon, om te zien of je outfit matcht, of je haren niet in standje slaap staan, of je make-up niet op je knieën hangt, of je snor geharst moet worden. Wij vrouwen dan. Maar ook de man maakt gebruik van de spiegel. Het is ook een handig fenomeen! Je kunt kijken naar plekken die je anders niet ziet. En daar wordt het interessant. Want als je er dus voor kiest iets niet te willen zien, bijvoorbeeld de scheur in je broek ter hoogte van je bilpartij of de snee op je wang van het scheren, kijk je dus niet in de spiegel. Opgelost! Zo zie je het niet.

Ik weet nu uit ervaring dat er in spiegels globaal gekeken wordt. Hoe ziet het overall plaatje er uit? Een glimp van het totaal. Als we al specifiek en doelgericht kijken, dan kijken we naar een puistje, naar een outfit-combinatie of naar een “optisch dikke reet”. Verder gaan we niet. En dat is waarom de vette nee mijn kant op komt bij mijn entree mèt spiegel. Mijn spiegel staat symbool voor confrontatie. Zonde want hij is bedoeld voor Onderzoeken en  Zien. Wat maakt dat we niet durven kijken? Wat maakt dat we simpele vragen als “wat zie je?” niet kunnen beantwoorden als dat wat we zien wijzelf zijn?

In al mijn trainingen komt een spiegel voor. Juist omdat we daar zoveel uit kunnen halen. Het geeft mogelijkheid tot inzicht, tot oefenen en tot verandering. Ik zeg altijd: “als het niet bevalt wat je ziet, verander dan je uitzicht”. Je kunt dan weg lopen, of de spiegel omdraaien… Wat je ook kunt doen is nog eens goed kijken, onderzoeken wat je niet bevalt, focussen op wat je wel bevalt en kijken naar wat je wilt zien. De kunst is om te accepteren wat je ziet en er zelfs van te genieten. Geen vergelijking maken. We zijn allemaal anders!

We kijken zo vaak naar anderen, letterlijk en figuurlijk. Letterlijk is het logisch, je ogen staan naar buiten gericht dus je ziet alles behalve jezelf. Figuurlijk is het minder handig. Want bij kijken naar anderen komt vaak vergelijken met anderen. En zodra je in de valkuil van vergelijken stapt blijft er niet veel positiefs aan je spiegelbeeld meer over. Daarnaast: we kijken anderen in de ogen…en wat we dan zien is niet echt tastbaar. Wel te vangen in woorden, wel te voelen. En dat gebeurt dus ook als we ons spiegelbeeld in de ogen kijken. Een gevoel komt dan boven, is dan zichtbaar. En dat gevoel…dat zegt dus heel veel over jou!

En dat is wat ik met spiegelopdrachten in mijn trainingen wil bereiken. Het inzicht in jezelf. Wat maakt dat je weg kijkt? Wat maakt dat je je ongemakkelijk voelt? wat veroorzaakt jouw NEE?? Er valt nergens zoveel te bewonderen, te leren en te zien als in de spiegel…

Als er geen mensen op de wereld zouden zijn op 1 na en dat ben jij……dan ben je automatisch de mooiste van je soort, toch?!! Loop nou eens door je huis, kijk in de eerste spiegel die je tegenkomt en vergelijk jezelf met wat je ziet!

Related Posts

No related posts found.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.